( يا غفارى ) مىگويند ، و حضرت ابو ذر كه نامش جندب 19 ( بكسر جيم و فتح دال و نيز بضم جيم و فتح و ضم دال - سه نوع - چنان كه در « تاج العروس » است ) بوده ؛ از أجله و أعيان صحابهء حضرت رسول ( ص ) و در نزد فريقين داراى مقامات عاليه و مراتب زاكيه است ، وفاتش سنه 31 قبرش در بيابان ربذه سه منزلى مدينه به طرف ينبوع ، و ما نمىدانيم چه وقت نسل او بايران آمده‌اند كه اينك سلسلهء بزرگى از آنها در كاشان معروف و همه را غفارى مىگويند ، و جماعتى از بزرگان دين و دنيا از آنها بهم رسيده‌اند . از آن جمله اين ميرزا ابو الحسن خان صاحب عنوان كه شرح احوالش در « تاريخ جرائد و مجلات ايران 2 : 304 » نوشته ، و آنجا نسب او را تا قاضى مطلب 54 بيشتر ندارد ، و از وى تا حضرت ابو ذر ( ره ) به‌طورىكه نوشته شد ؛ در پشت نسخه‌اى مطبوع از « فيه ما فيه » مولوى به نظر رسيد ، و ديدى كه چندين نفر از متأخرين اين طايفه از رفيع الدّين 48 تا احمد 55 كه هشت نفر باشند بلقب قاضى ذكر شده‌اند ، و از اينجا معلوم مىشود كه اين‌ها در عصر خود پدر بر پدر هريك قاضى بوده‌اند . و به‌هرحال ، به‌طورىكه در تاريخ مرقوم در جلد و صفحهء مذكور با ملاحظه ( ج 3 ص 60 ) نوشته ، قاضى مطلب 54 كه او را عبد المطلب هم نوشته‌اند از أعيان زمان و در شوراى صحراى مغان هم حاضر بوده . و فرزندش ميرزا ابو الحسن 55 نقاشى زبردست بوده ، و در موقعى كه پدرش مىخواسته از كاشان بصحراى مغان برود ؛ صورت او را كه بر قاطرى سوار بوده با آب و رنگى تمام ترسيم نموده ، و در زمان نادر و كريم خان منصب استيفا داشته كه او را ميرزا ابو الحسن مستوفى مىگويند . و فرزند او ميرزا محمد 56 چند پسر داشته : يكى ميرزا بزرگ 57 كه در ( 1264 ) بيايد . و ديگر ميرزا عليرضا 57 كه هم نقاش و هم نويسنده بوده ، و دو تابلوى روغنى در تصوير نادر و كريم خان از او باقى است . و ديگر ميرزا ابو الحسن خان 57 صاحب اين عنوان ، كه از أعيان رجال دولت ناصر الدّين شاه و در نقاشى استادى بغايت زيرك و آگاه بوده ، و همانا او در اين سال متولد شده و پس از گذرانيدن زمان طفوليت و فراگرفتن فن نقاشى در ايران ؛ در حدود ( 1256 ) بتشويق